Qoyunlarqəssabı tanıyırlar.Bir kişion beş bağınqoyununu kəsirdi.Qohumuna, dostuna,nisyəsinə, nəqdinə.Qəssab gələndə,bıçaq görünəndə,qoyunlar dayanırlar,yeri tappıldadırlar...Tap...Tap...Tap...Kabab,qutab...Tap...Tap...Tap...Bir qara qoçadeyirdim asta:— Qoyun olma, çıxış yolu tap...Tap...Tap...Tap...1964

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets