Aləmin seyrinə gəl, gör nə gözəl fitrəti var,Hər gülün, hər çiçəyin öz adı var, surəti var.

Qulaq as bülbülün avazına, sevda dəmidir,O çəmən güllərinin bir-birinə ülfəti var.

Sığmaz idraka bu dünya evinin sirrləri,Varlığın hüsni-əzəldən nə böyük qüdrəti var.

Dolaşıb aləmi Loğman kimi məna gəzirəm,Çünki mənalı keçən günlərin ülviyyəti var.

Ay da, ulduz da, günəş də yerə həsrətlə baxır,Hər bəşər qəlbinin öz məclisi, öz söhbəti var.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Məni yelkən kimi qərq etsə də dəryada zaman,Vurğun öldü deməyin, bir əbədi sənəti var…

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring