ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستان
ای لب و خالت بهم طوطی و هندوستانپیش جمالت منم هندوی جان بر میان
از رخ و زلف تو رست در دل من آبنوسوز لب و خال تو گشت دیدهٔ من آبدان
ابرش خورشید را ناخنه آمد ز رشکتا تو به شب رنگ حسن تاختهای در جهان
رو که ز عکس لبت خوشهٔ پروین شده استخوشهٔ خرمای تر بر طبق آسمان
صبر من از بیدلی است از تو که مجروح راچاره ز بیمرهمی است سوختن پرنیان
با همه کآزاد نیست یک سر مویم ز تونیست تو را از وفا بر سر موئی نشان
گرچه ز افغان مرا با تو زبان موی شددر همه عالم منم موی شکاف از زبان
طبع چو خاقانیی بستهٔ سودا مداربشکن صفرای او ز آن لب چون ناردان
عهد کهن تازه کن کو سخنان تازه کردخاصه ثنای ملک کرد ضمیرش ضمان
ناصر ملت طراز، قاهر بدعت گدازشاه خلیفه پناه خسرو سلطان نشان
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qeside-160
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Məni gizli imtahana çəkirsən,lazımdımı açıq deyim hər sözü?
Mah Olan YerdəDoğarmı ay u gün göydəYüzün tək mah olan yerdə
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd
Mürəbbə: Bu məkanda müşk ənbər yeri varBu məkanda müşk ənbər yeri varQara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər