دل از آن راحت جان نشکیبدتشنه از آن آب روان نشکیبد

چه کنم هرچه کنم دل کند آنکدل از آن جان جهان نشکیبد

دل نیارامد و هم معذور استکز دلارام چنان نشکیبد

گرچه خون ریزد دل دار نهاندل ز خونریز نهان نشکیبد

سینه از زخم سنانش نالیدوآنگه از زخم سنان نشکیبد

گرچه پروانه کند عمر زیانتا نسوزد ز زیان نشکیبد

دل چنان با غم او انس گرفتکه ز غم نیم‌زمان نشکیبد

چند گوئی که ز وصلش بشکیبمن شکیبم، دل و جان نشکیبد

من سگ اویم و نالم به سحربه سحر سگ زَفْغان نشکیبد

دل خاقانی از آن یار که نیستمی‌زند لاف و از آن نشکیبد

چون گدا را نرسد دست به کامهم ز لافی به زبان نشکیبد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets