عشقت چو درآمد ز درم، صبر به در شد
عشقت چو درآمد ز درم، صبر به در شداحوال دلم باز دگر باره دگر شد
عهدی بد و دوری که مرا صبر و دلی بودآن عهد به پای آمد و آن دور به سر شد
تا صاعقهٔ عشق تو در جان من افتاداز واقعهٔ من همه آفاق خبر شد
تا باد، دو زلفین تو را زیر و زبر کرداز آتش غیرت دل من زیر و زبر شد
در حسرت روزی که شود وصل تو روزیروزم همه تاریک بر امید مگر شد
بد بود مرا حال بر آن شکر نکردمتا لاجرم آن حال که بد بود بتر شد
هان ای دل خاقانی خرسند همی باشبر هرچه خداوند قضا راند، قدر شد
Getdikcə bu eşqin mərəzi pur xətər oldu,
Dərman elədikcə ona, döndu bətər oldu.
Eşqin odu yandırdı mənim canımı, eyvah,
Bu vaqeədən cümlə cahan baxəbər oldu.
Həsrətdə qalıb, vəslə ümid eyləmişəm mən,
Zülmətdə qalıb, istəyim hər an qəmər oldu.
Sənsiz, gözəlim, hicrə dözüb zəhr içərdim,
Gəlcək yanıma zəhr dönüb bal, şəkər oldu.
Gördüm səni, hər dərdü qəmim getdi, dağıldı,
Əhvalıma bax, sanki gecəydi, səhər oldu.
Xaqani, sevin indi, yarın rəhmə gəlibdir,
Bundan sora könlün, deyəsən, bəxtəvər oldu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-163
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Getmə, başın sədəqəsi, ey sərvi-xoşrəftar, gəl,Getdim əldən, ey dolanım başına, dildar, gəl
SevdiyimEy ağalar, bir pünhani dərdim var,Möhtac oldum bir dərmana sevdiyim,
Ya səndədi, ya məndəAla gözlüm, dərdə oldum giriftar,Dərdə dərman ya səndədi, ya məndə.
Dönən deyiləmİxtiyar səndir, vəfalı dilbər,Mən sənin könlünə dəyən deyiləm,