آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیرد
آواز حسنت ای جان هفت آسمان بگیردسلطان عشقت ای مه هر دو جهان بگیرد
زلف تو گر به عادت خود را کمند سازدمرغ از هوا درآرد، مه ز آسمان بگیرد
ماهی است عارض تو کاندر سپهر خوبیچون از افق برآید آفاق جان بگیرد
در پای غم فکنده است هجر تو عالمی رابا وصل خود نگویی تا دستشان بگیرد
وصلت به کار ایشان دست از میان برآردگر هجر تو به زودی پای از میان بگیرد
گر خوشخویی نداری خاقانی آن نداندداند که خوش نگاری این را به آن بگیرد
Bu hüsnünün sədası fəth edər asimanı,Eşqinin şahı alar, ey büt, iki cahanı.Kəmənd etsə özünu adətincə saçların,Tutar quşu havada, göydə məhi-tabanı.Sənin üzün bir aydır gözəlliyin göyündə,Doğan zaman üffiqdən, bəndə salar bu canı.Hicrin bütün aləmi salmış qəm ayağına,Nədən vəslin əl tutub, yox etməz bu bəlanı?Əgər tezliklə hicran ayaq çəksə ortadan,Vüsalının əlləri məhv edər hər cəfanı.Bilmirsən, xoş xasiyyət nədir, mən də bilmirəm,Ancaq, gözəl nigarsan, bunu bilir Xaqani!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-167
Use ← → keys to move, R for a random poem