تا من پی آن زلف سرافکنده همی دارمچون شمع گهی گریه و گه خنده همی دارم

گه لوح وصالش را سربسته همی خوانمگه پاس خیالش را شب زنده همی دارم

سلطان جمال است او من بر در ایوانشتن خاک همی سازم جان بنده همی دارم

تا کرد مرا بسته بادام دو چشم اوچون پسته دل از حسرت آکنده همی دارم

جان تحفهٔ او کردم هم نیست سزای اوزین روی سر از خجلت افکنده همی دارم

بر حال گذشتهٔ ما هرگز نکنی حسرتامید به الطافش آینده همی دارم

از مُصحَف عشق او فال دل خاقانیگر خود به هلاک آید فرخنده همی دارم

Çünki, düşüb ürəyim zülfün içrə kəməndə,
Bəzən şamtək ağlaram, gözüm gülər bəzən də.

Gah oxudur açmadan məktubunu vüsalın,
Gah xəyalın izlərəm gecə çöldə, çəməndə.

Sən gözəllik sultanı, eyvanında mən qulam,
Qurban edib canımı, keşikçiyəm dövrəndə.

Məni salıb torpağa o badamı gözlərin,
Püstə kimi sinəmi yırtıb açmışam mən də.

Qurban verdim canımı, ancaq layiq deyildir,
Ona görə qalmışam boynu bükük, şərməldə.

Həsrət çəkmə sən bizim ötüb keçən günlərə,
Ümid yerim var hələ ki, şad olum vəslində.

Əgər ölüm yazıbsa, Xaqani, yarın sənə,
Buna sevin, şükr elə ki, oldun ona bəndə.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love