در یک سخن آن همه عتیبش بیندر یک نظر این همه فریبش بین

خورشید که ماه در عنان داردچون سایه دویده در رکیبش بین

خاموشی لعل او چه می‌بینیجمّاشی چشم پر عتیبش بین

تا چشم نظاره زو خبر ندهدهم نور جمال او حجیبش بین

آن عقل که برد نام بالایشسر چون سر خامه در نشیبش بین

از درد جگر به شب ز هجرانشای بر دل من همه نهیبش بین

روزی که حساب کشتگان گیردخاقانی را در آن حسیبش بین

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets