زخم زمانه را در مرهم پدید نیستدارو بر آستانهٔ عالم پدید نیست

در زیر آبنوس شب و روز هیچ دلشمشادوار تازه و خرم پدید نیست

هرک اندرون پنجرهٔ آسمان نشستاز پنجهٔ زمانه مسلم پدید نیست

ای دل به غم نشین که سلامت نهفته ماندوی جم به ماتم آی که خاتم پدید نیست

دردا که چنگ عمر شد ز ساز و بدتر آنکسرنای گم به بودهٔ ماتم پدید نیست

خاقانیا دمی که وبال حیات توستدر سینه کن به گور که همدم پدید نیست

Neylim, zəmanə dərdinə məlhəm tapılmayır,
Dərmançün axtarır bütün aləm, tapılmayır.
Heç bir ürək bu göylərin altında il boyu,
Şümşad kimi tazə və xürrəm tapılmayır.
Hər kim otursa pəncərəsində bu göylərin,
Cəngi-zəmanədən o müsəlləm tapılmayır.
Yoxdur sevinc, ol qəm ilə həmnişin, könül!
Cəmşid, qoşul bu matəmə, xatəm tapılmayır.

Əfsus, ömür sazını gökdən salıb əcəl,
Matəm yaxınlaşır, neyi-matəm tapılmayır.

Xaqani, ol nəfəs ki, həyatın qənimidir,
Bəsdir, sinəndə qəbrə göm, həmdəm tapılmayır.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate