ای راحت جانها به تو، آرام جان کیستی
ای راحت جانها به تو، آرام جان کیستیدل در هوس جان میدهد، تو دلستان کیستی
ای گلبن نادیده دی اصل تو چه وصل تو کیبا بوی مشک و رنگ می از گلستان کیستی
ای از بتان دلخواه تو، در حسن شاهنشاه توما را بگو ای ماه تو، کز آسمان کیستی
بگشا صدف یعنی دهن بفشان گهر یعنی سخنپنهان مکن یعنی ز من تا عشقدان کیستی
چون زیر هر مویی جدا یک شهر جان داری نواخامی بود گفتن تو را جانا که جان کیستی
با مایی و ما را نهای، جانی از آن پیدا نهایدانم کز آن ما نهای، برگو از آن کیستی
خاقانی از تیمار تو حیران شد اندر کار توای جان او غمخوار تو، تو غمنشان کیستی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-325
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Əmimoğlu, bu naməni unutma,Yaman artıb kef-damağı dağların.
Bir ay əmindiKönlümün növrağı, şəmsü çırağıQəlbi natəvanım, bir ay əmindi.
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Dağlar sultanıDan atınca xoruz, beçələr banlar.Dağ-dərədən çəkilməmiş dumanlar,