طره مفشان که غرامت بر ماست
طره مفشان که غرامت بر ماستطیره منشین که قیامت برخاست
غمزه بر کشتن من تیز مکنکان نه غمزه است که شمشیر قضاست
بس که از خصم توام بیم سر استبر سر این همه خشم تو چراست
گر عتابی ز سر ناز برفتمرو از جای که صحبت بر جاست
گفتِ بیهوده بر انگشت مپیچبر کسی کو به تو انگشت نماست
هیچ بد در تو نگفتم باللهخود خیال تو بر این گفته گواست
این قدر گفتم کان روی چو گلبستهٔ دیدهٔ هر خس نه رواست
من همانم تو همان باش به مهرکه همه شهر حدیث تو و ماست
بنده خاقانی اگر کرد گناهعذر آن کرده به جان خواهد خواست
Tellərini dağıtma, yarım, bizə ziyandır,
Qəmgin-qəmgin oturma, dünya qopar, amandır!
Qəza qılıncıdır o, itiləmə qəmzəni,
Bu işvə-naz deyildir, qətlim üçün fərmandır.
Əgər qorxum varsa da sənin düşmənlərindən,
Mənə hirsin tutursa, bu onlardan yamandır.
Acığın işvədənsə, eybi yoxdur, razıyam,
Buna heç bir söz olmaz, buna dözmək asandır.
Bir kəs yaman danışsa əgər məndən, inanma,
Coşub çıxma özündən, hiddətlənmə, yalandır.
Yerindən oynayaraq hədələmə bir kəsi,
Xüsusən, bir şəxsi ki, səninlə həmzəbandır.
And olsun, pisliyinə danışmadım bircə söz,
Şahiddir öz xəyalın, halım ona əyandır.
Rəva deyil, hər gözü gül üzünə bağlamaq,
Səni görən hər aşiq camalına heyrandır.
Mən vəfalı aşiqəm, sən də eşqə sadiq ol,
Bizim ki, bu eşqimiz ağızlarda dastandır.
Əgər varsa günahı, Xaqani öz canıyla,
Üzr istəyir, istəsən, canım sənə qurbandır.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-34
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Bəyan eylə bu, qaliblə kitabum həmçənin xəlqə**Bir şəbi-deysur ki, sərməstani-büqayi nur badeyi-nəvamisdin məxmur və əsbabi-vəqayeyi-həvasdin məhsur idi. Ol gesəbəni-zar bir neçəyar iləç ün mahü səyyar bidarü şəb zindədar, gah mühibbi-razəsəlis vəmətlubeyi-niyazə ənis vəzəmani xümxaneyi-həsrətdin badənuşvə əşki-heyrətdin gülfüruşolub vəsaəti tərkibi-mükəvvinatdəsayiqü lahiq vətərkibi-əşkaldin nətayisi-layiq düzüb, vəqti seyri-müluk ratibəsindən mütəfəkkir vəaşiqü məşuq taifəsindin mütəzəkkir yekan-yekan tedadi-müstəidani-ferəqi-hər zaman edərkən, nagah süruşi-huşim ərseyi-xatirəbu möhməl məzmun yeritdi ki, aya nəsəhətdin müxəddəreyi-nəğli-Vərqavü Gülşa bavüsudi-sihazi-eşqihəqiqət təraz iləsəramədi-səhan vəhüsni-səmalda nəvadiri-dövrandurlar, bəzmi-məhəbbətdəüşşaqi-əzmanəsabiq vərəzmi-xüsumətdəRüstəmidastanəfayiq, meydani-hisrdəsərbazlıqlarıməşhur və əvani-zəsrdə vəfadarlıqlarımənşur. Əselle fohul, bəlağətpişeyi-farsi zəbanan valeh, qəbulifəsahətəndişeyi-türki bəyanan ədəmi-etibariləo bəyanın izdivasından xatirihəzimət vərüxsareyi-əzimət döndərüb, leyaliyi-əfkar və əyyami-emardəol bakirəyəhəmağuşvəol sovdayəhəmduşvəsami-zülal nəqllərindin badənuş olməmişlər. Bu ehmal zahiri-hal ol iki ruhə şəsereyi-məhəbbətəmüəddayixələlü pecman vəmouresi-zələlü xüsran olmağı əsəldin mizani-etibardəol kamil əyarlərin əyari-kari nöqsan vəol sərvi-sənubər nihadlar bir təərrüzibidadəulaşub hədəfi-tiri-təvəhhümi-xəta olalar. Bu haləmüqarin təlieyiilhamü iradat qəlbi-münkəsiriməbu iradət buraxdıvəgərdəni-idraki-xatirimə qəlladeyi-feyzi-izaət taxdıki, ey qəriqi-bəhri-təhəyyürü qəmanü həriqi-atəşitəfəkkürü hirman, əni Məsihiyi-natəvan, guya qayəti-qeyrətü vəfa vənəhayətiisməti-səfa rəva görməmişkim, ol pərdənişini-iffət vəbəzmi-ayini-şəhadətlərinin pərçəmi-əlamlarıhəvagir vənami-namiləri ifşapəzir olub, məhafilü məsalisdəhər bidərdədərdi-zəban vəhər naməhrəmərətbül-lisan ola. Nişəkim bu əzmandəçehreyi-müsameəhelyeyi-vəfa bədəlinəarayişinifaq düzülmüşvəsilsileyi-vəsləti-həqiqət təlsiq vəiqdi-əqidəti-məvəddət tənsiq bilkülliyyəüzülmüş, meyi-məhəbbəti-həqiqi, badeyi-məvəddətiməsaziyəzirdəst vənəşeyi-üzubəti-sami-ələst mərarəti-xümari-küdurətdən pəst olmuş. Çün il iki sitəmrəsideyi-aləmşühud gövhərləri ziar vəsövhərləri vəfadar vəalimiqdar idi, fələki-kəsrəftar ki, lazal işi, dəvarişi qəddarlıq və
MürəbbəQanamıq məni, doğrusın deyim,Məni yüz min dərdə salan yar budur
Könlüm etmiş o ləbü ləlinə ey yar həvəsKönlüm etmiş o ləbü ləlinə, ey yar, həvəs,Gözəlim, çünki qonar şəhdü şəkər üstə məkəs.
MəndənBaşına döndüyüm a nazlı dilbərGəlirmi guşuna sədalər məndən