بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابی
بانگ آمد از قِنینه کهآباد بر خرابیدریاب کار عشرت گر مرد کار آبی
زان پیش کز دو رنگی عالم خراب گرددساقی برات ما ران بر عالم خرابی
گفتی من آفتابم بر رخنه بیش تابمبس رخنه کردیم دل، در دل چرا نتابی
از آفتاب دیدی بر خاک بوسه دادنکو بوسه کآخر ار من خاکم تو آفتابی
دانم که دردت آید از شهد لب گزیدنباری کم از مزیدن چون گاز برنتابی
زآن زلف عیسوی دم داغ سگیم برنِهنقش صلیب برکش چون داغ گرم تابی
خاقانی اَست و جانی یکباره کشته از غمپس چون دوباره کشتی آنگه کجاش یابی
او راست طالع امروز اندر سخن طرازیچون خسرو اخستان را در مالک الرقابی
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-qezel-357
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Love
Gülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,
Gözlərin mayil olubdur yenə xünxarlığaGözlərin mayil olubdur yenə xünxarlığa,Bəli, sərxoş olu amadə sitəmkarlığa.
Vurğun göylərMənə elə gəlir vurulub göylərYerin cəlalına – bağçaya, bağa,
Gözəlim bilmədi necəyəm bir azGözəlim bilmədi necəyəm bir az,Kim ona aşiqsə bəxtiyar olmaz.