چرا ننْهم؟ نهم دل بر خیالتچرا ندْهم؟ دهم جان در وصالت

بپویم بو که درگُنجم به کویتبجویم بو که دریابم جمالت

کمالت عاجزم کرد و عجب نیستکه تو هم عاجزی اندر کمالت

شبم روشن شده است و من ز خوبیندانم بدر خوانم یا هلالت

مرا پرسی که دل داری؟ چه گویمکه بس مشکل فتاده است این سؤالت

خیالت دوش حالم دید گفتاکه دور از حال من زار است حالت

ز خاقانی خیالی ماند و آن نیزمماناد ار بماند بی‌ خیالت

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets