صد یکِ حسن تو نوبهار نداردطاقت جور تو روزگار ندارد

عشق تو گر بر قرارِ کار بماندکار جهان تا ابد قرار ندارد

تیغ جفا در نیام کن که زمانهمرد نبرد چو تو سوار ندارد

بر تو مرا اختیار نیست که شرط استکانکه تو را دارد اختیار ندارد

از تو نشاید گریخت خاصه در این دورمردم آزاده زینهار ندارد

آنکه غم عشق توست ناگُزِرانشعذر چه آرد که غمگسار ندارد

خوی تو دانم حدیث بوسه نگویممارگزیده قوام مار ندارد

ای دل خاقانی از سلامت بس کنعشق و سلامت به هم شمار ندارد

Hüsnünün yüzdən birinə malik olmaz novbahar,
Sən qədər zülm etməmiş məzlumlara bu ruzigar.

Bərqərar olmaz bir an əsla bu dünyanın işi,
Kaş sənin eşqin olaydı öz yerində bərqərar.

Qoy qına üryan qılıncı, boş yerə gəzmə hərif,
Yoxdur aləmdə sənə qarşı duran bir namdar!

İxtiyarın kimdədirsə, yoxdur ondan bir əsər,
Mən kimi bir binəvayə verməmişsən ixtiyar.

Bir belə dövranda səndən qaçmaq olmaz, bil bunu,
Çünki, azad insana dövran amansız tor qurar.

Yox şikayət etməyə haqqı, çəkirsə kim qəmin,
Çünki hər bir dərdli qəlbə ol qəmindir qəmküsar.

Mən bilib xasiyyətin, heç busədən söz açmıram,
Anlayar bu rəmzimi ol kəs ki, vurmuş şahmar.

Sən de, ey Xaqaninin könlü, rahatlıq istəmə,
Eşq olan yerdə rahatlıq, bil, tuta bilməz qərar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love