ای ریزهٔ روزی تو بودهاز ریزش ریسمان مادر

Ey Xaqani, bu dünyada hər zaman –Anam vermiş zəhmətilə sənə can.

خو کرده به تنگنای شروانبا تنگی آب و نان مادر

Su və çörək qıt olsa da atmadın,Yurdun oldu bu əzablı, dar Şirvan.

زیر صلف کسی نرفتهجز آن خدای و آن مادر

Heç bir kəsə sən olmadın tüfeyli,Kömək aldın Allahdan və anandan.

افسرده چو سایه و نشستهدر سایهٔ دوکدان مادر

Sən oturdun, kölgə kimi, ananın –Cəhrəsinin kölgəsində anbaan.

ای باز سپید چند باشیمحبوس به آشیان مادر

Ey ağ qartal! Nə vaxtadək olacaq –Ana yanı vücuduna aşiyan?

شرمت ناید که چون کبوترروزی خوری از دهان مادر

Nə vaxtadək göyərçin tək ağzıyla –Sənə ruzi verəcəkdir öz anan?

تا کی چو مسیح بر تو بیننداز بی‌پدری نشان مادر

Nə vaxtadək, İsa kimi atasız –Ana ilə tanısınlar səni? Qan?

یک ره چو خضر جهان بپیمایتا چند ز خانه جان مادر

Bir dəfə də Xızr kimi yola çıx,Bəsdir oldun ananla həmxaniman!

ای در یتیم چون یتیمانافتاده بر آستان مادر

Sən qiymətli bir dürrsən, nədəndir –Oldun ana astanasında pünhan?

مدبر خلفی به خویشتن برخود نوحه کن از زبان مادر

Sən ağıllı övladsansa, dilə gəl,Ana kimi özünü danla bir an.

با این همه هم نگاه می‌دارحق دل جانفشان مادر

Hər nə etsən, ana haqqın unutma –Anan edib sənə canını qurban.

با غصهٔ دشمنان همی سازبهر دل مهربان مادر

Bu ananın xatirinə, düşməndən –Gələn dərdə dözsün gərək hər insan.

می‌ترس که آن زمان درآیدکارند به سر زمان مادر

Qorx o gündən, ki səni də tək qoyub, –Əbədilik anan köçər dünyadan.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets