خاقانیا به دولت ایام دل منهکایام هفته‌ای است خود آن هفته نیز نیست

روز و شب است سیم سیاه و زر سپیدبیرون ازین دو عمر تو را یک پشیز نیست

چرخ است خوشه‌ای به زکاتش مدار چشمکان صاع کو دهد دو کری یک قفیز نیست

چون در زمانه چیز نداری خرد چه سودکن را که چیز نیست خرد هیچ چیز نیست

بر خوشی حیات مشو غره کآسمانسیاف پیشه‌ای‌ست که او را تمیز نیست

آن، بز نگر که در پی طفلی همی رودبهر مویزکی که جز آنش عزیز نیست

روزی به دست طفل شود کشته بی‌گمانچون بنگری گلو بر بز جز مویز نیست

Xaqaniyəm, dünya nədir, çəkə məni varına o?Kimi qoyub beşcə günlük nemətindən barına o?

Gündüzüdür – ağ gümüşü, gecəsidir – qara quruş,Bundan artıq, ömrün boyu qıymaz sənə para quruş...

Bu dünyada varın yoxsa, nə olsun ki, vardır ağlın,Varın yoxsa, ağıl nədir, suya dönmüş qardır, ağlın?!

Bağındakı salxımdakı qoraya da əsər fələk,Əl uzatma, bir cəlladdır, əllərini kəsər fələk.

Bir uşaqda kişmiş görsə, mələr keçi kişmiş üçün,Hara getsə, arxasınca gələr keçi kişmiş üçün.

Sanma bir gün kişmiş üçün gəzər uşaq keçisini,Kişmişinə dadandırıb, kəsər uşaq keçisini.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Fate