در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد

بر خرمن ایام من از غایت دردنه خوشه نه دانه ماند، نه کاه نه گرد

Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.Dərd ilə sovruldu xırmanım tamam,Məhv oldu sünbülüm samanla bahəm.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring