خاقانی را ذم کنی ای دِمنهٔ عصر
خاقانی را ذم کنی ای دِمنهٔ عصرکو شَترَبه است و شیر نر احمد نصر
نور از سر قصر آوری در بن چاهسایه ز بن چاه بری سر قصر
Ey Dimnə, düzümü yaman əyirsən,Əhməd Nəsr aslandır, Şətrəbə də mən.Quyudan qəsr üstə salIrsan kölgə,Quyuya salırsan nuru qəsrdən.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/xaqani-rubai-167
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Samovar
Bir şux sənəm tərfəcə dilbərdi samovar,Bir qədi səhi sərvi-sənubərdi samovar,
Qəzəl: Raze mən bər xəlq əyan şodراز من بر خلق عیان شد حیف حیفاشکم از دیده روان شد حیف حیف
Otuz yaşındaOtuz yaşında saralmaq, açılmadan solmaq;Bu iştə bir mələyin virdi-şairanəsidir.
SöhbətQolumda saat, bir günYerimə girdim,