افغان که ز دل برای سوز آوردمنه ناوک آه سینه دوز آوردم

بیهوده چو آفتاب و مه زیر سپهرروزی به شب و شبی به روز آوردم

Ürəkdən yanıqlı fəğanə gəldim,Ahımın oxuyla sinəni dəldim.Boş yerə dolandım Ayla Gün kimi,Gündüzlü-gecəli endim, yüksəldim.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets