از فیض خیالت چمن سینه شکفتاز دیدن رویت گل آئینه شکفت

چون صبح لب از خندهٔ جاوید نبستهر گل که ز باغ دل بی‌کینه شکفت

Güldü xəyalınla könül çəməni,Güzgü cilalandı görəndə səni.Səhərin dodağı əbədi gülər,Görəndə könlümdə bitən süsəni.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Nature and spring