Ey Mehdiyi-zaman, şairi-dövran,Adam olan gərək danışa məqul;Həcv, hədyan ilə sənə nə layiqUyezdni Qazini eyləmək məlul!

Qazi bir molladır təyyubü tahir,Onunla ədavət eyləmə zahir;Nəzmi-təbin ola dürrü cəvahir,Xəlq içində qiymətidir qara pul!

Söz deyən gözləyə gərək əndazə,Nəinki əqlinə gələni yazə;Haçan mən vermişəm sənə icazə:Qulağını qırpıb yetənə soxul!

Məgər yaddan çıxıb əyyami-mazi,Tarxanov zamanı çakəri-qaziOlmasaydı gəlməyinə ta razi,Eyləyə bilməzdin hücrəyə düxul.

Kəfş kəndə otururdun baədəb,Danışa bilməzdin bivəchü səbəb;Cürət bəhəm eyləyibsən, nə əcəbGözləməzsən təriq, saxlamazsan yol?

Etibar eləmə dövri-fələyə,Əbəs yerə özün salma kələyə;Quş bağlanıb, deyən, beş gün tüləyə,Pərvaz eyləməsin turac, qırqavul!

Gədə, saf azıbdır sənin əməlin,Axırındı, bilməm, yoxsa əvvəlin;Talıb kimi hərdəm tutanda dəlinDanışırsan hədyan, söylürsən füzul.

Baxma İbrahimə, olma sərəri,Onun heç özündən yoxdu xəbəri;Qazidən kənara durandan bəriQaçar ondan tomam əyalü oğul.

Ənqəribdir bu gün, sabah gəlir xan,Qaçma bir tərəfə, ... var dayan,Tövsəni-nəzminin başın çək, oğlan,Enişə-yoxuşa çapma bi-üsul!

Mən gəzmişəm Gəncə, Şəki, Şirvanı,Bizim tək sirr açan cəmaət hanı?Bəd əməldə görsə biri mollanı,Üstünə örtəllər ellik ilə çul.

Qaxarsan başına gahi çırağı,Gah deyirsən işə tutar qonağı;Ey uşaq, bilməzsən sən bu sayağı,Zina deyil əgər övrət olsa dul.

Nə çəkirsən onu arana, dağa,Gündə bir yazırsan hədə, qadağa;Tərəfgirlik eləməyib mütləqa,Rüşvət almayıbdır ömründə bir yol.

Müridi-xas idin Qaziyə daim,Hekayətin həmvar, özün mülayim;Üsuli təriqin tutmuşdun qayim,Sənə kim toxundu, elədin nükul?

Nə desən yaraşır Əbdülə, mənə,Biz də əvəzini yazırıq sənə,Nəhayət küfrdür söz demək onə,Bir iş tut ki, tarı eyləsin qəbul.

Müştəridir gövtüguyə həmişə,Töri-təriqəti salmağa işə.Mu qədəri edən deyil əndişə,Gəlsə ülaməyi-Misrü İstambul.

Bir stəkan çay nuş edər nəharə,İki çəngə çilov axşam iftarə;Əlhəmdülillahə deyil, biçarəÖzgə mollalar tək təmmaü əkul.

Fındığa yetirib gərçi tiryakı,Yenə sərindədir fəhmü idrakı;Hər yetən novçədən eyləməz baki,Pişləngə salacaq səni, hazır ol!

Sarcallını qoyma eyləsin fərar,Yüz illik əmlakı tökülüb qalar;Gedən tək olara qızılbaş yazarOn tümən məvacib, oda lavüsul.

Boran çoxalanda gəzər yalavac,Kisələri xali, əyalları ac;Küreyə kəsilib sən görən ağac,Qalmayıb kimsədə bir kəndi-tüyul.

Məbadə olalar qızılbaşa ram,Yığılıb gəlsinlər Qələyə təmam.O dövlətdən əl çəkibdir xasü am,Necə çi, təbibdən mərdümi-məslul.

Hər kim ki, istəyə əbədi çörək,Dövləti-aliyə yapışsın gərək;Canü dildən qulluq eylə bir əndək,Hörmətə, izzətə, nemətə cumul.

Büxlü həsəd olub bu xəlqə adət,Həddən aşıb aravurmaq, şərarət;Bilirəm, bir səfhə etməz kifayət,Nə lazımdı dəxi verəm nəzmə tul.

Bilirəm işini mən o viranın,Mədənidir təqəllübün, yalanın;Bəyi, xanı, şahı mülki-İranınÇoxdan eləyiblər ədldən üdul.

Saluban gərdənə tövqi-iradət,Üz tutsun dərgahə bivəhmü vəhşət;Cümlə qəmin bədtəridir şəmatət,Vardır bu babdə hədisi-mədlul.

Qorxuram açıla bir özgə kələk,Gördünmü ki, nə saç qaldı nə ələk;Az çəkər, sizlərə, Xındıristan tək,Buyrula hər yandan çapğun, çapavul.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Satire