Ayağın tutduqca gəz təbiəti
Bax bu gözəlliyə,bax, gözəl insan,Ürəyi təmizlə,işi təmizlə.Şeytandan uzaqdasənindi meydan,Günahı təmizlə,suçu təmizlə.
Zərif fikirdədi,kövrək duyğuda,Hər güldə çəməninbir ilməsi var.“Bir zərrə şəfəqdə,bir damla suda”1,Ölmüş duyğularındirilməsi var.
İlahi, bu boydazənginlik nədir?Kim duya, duymaya –qismətə, baxta.Gözəllik adamıöldürməkdədir,Gözəllər adamıyaralamaqda.
Tanrı fürsətinivermə əlindən,Qayna bulaqlarla,qarış sulara.
Şirin bir görüş aldağ gözəlindən,Bir cüt qanad olsunxoş arzulara.
Uludu, təmizdişair niyyəti,Bahadı, sevgimizqoy baha qalsın.Ayağın tutduqcagəz təbiəti,Demə ki, gəzərəm,sabaha qalsın.
2002, 14 sentyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-ayagin-tutduqca-gez-tebieti
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Yarə deyin bizdən qarğış almasın,Yerdə qalmaz ah-zarı Həsənin,
Mən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yoxMən tək bahardə hər o şəxsin ki, yarı yox,Bir bülbüli-fələkzədədir kim, baharı yox.
DilbərSallanıban yüz naz ilənBu seyrana gələn dilbər
Tofik Fikrətə bənzətməBir yerdə ki, hala ucalırkən bəşəriyyət,Vəhşiliyi pamal eləyirkən mədəniyyət,