(Peyğəmbərin mövludu)

Arzu uca idi,ümid mötəbər,Duyğular getdikcəçözələnirdi.Xəbər gözləyirdidünya, şad xəbər,Səs-səs, nəfəs-nəfəstəzələnirdi.

Cahillik insanınfaciəsiydi,Nadanlıq tarixinbaş qəhrəmanı.Ancaq xilas yoluHaqqın səsiydi,Qaramat basmışdıƏSTİ, zamanı.

Yol yoxdu haqq yolututub getməyə,Cəhalət dünyasıdağılmalıydı.Köhnə fikirlərialt-üst etməyəRuhun xilaskarıdoğulmalıydı.Tanrını tanıyan,Haqqa yüksələnBir məqam gəzirdixalqın niyyəti.Tövratda səslənən,İncildən gələnMüidə gözləyirdibəşəriyyətil

Adəmin dilindəadı səslənən“Əhməd” gəlməliydidünya üzünə.Duyğuda yetişən,ruhda bəslənənRəhmət gəlməliydidünya üzünə.

İtirib ruhunu,qalmışdı darda,Bu dünya özünütanımalıydı.Qibləsi hardadı,Zəmzəmi harda, —Bulağın gözünütanımalıydıl

Dərmansız ağrıyan,məlhəmsiz qalan,Qövr edən yaralarbitişməliydi.Bütün zamanlarısahmana salanZamanın sahibiyetişməliydi.Tapıldı ən böyükdərdin əlacı,Gəldi, xoş niyyətinxəbəri gəldi.

Gözlərin işığı,başların tacı,Qolların qüvvəti,təpəri gəldi.

Min illər keçmişdio vaxtdan bəri,Həzrət İbrahiminduasıydı o701Mələklər qatındadillər əzbəri,Əminə ananınröyasıydı o”11

Bir işıq doğulubgəldi dünyaya,Rəbiül-əvvəlinortalarında.Yaydı ziyasınıGünəşə, AyaYazın çiçəyində,qışın qarında.

Körpə bir vücuddanələr var, nələr...O, Ay parçasıydı,nur topasıydı.İşıqsız ürəklər,tutqun çöhrələrOnun gəlişiylənur tapasıydı.Duyğular sirdaşı,könüllər yarı,Cənnət bağçasındauçan quşdu o.

Barmağı tuşlanıbgöylərə sarı,Tanrıya səcdədədoğulmuşdu o”

Göydəmi kəsildigöbəyi onun?Dünyaya göbəyikəsili gəldi.Əvvəlin, axırın,əzəlin, sonun,Bütün diləklərinhasili gəldi.

O günün tarixişərəfli, şanlı,Allaha imanıürəyindədi.Peyğəmbər möhürlü,Rəsul nişanlı“Xatəmün-nübüvvət”kürəyindədi.

Eşqini gül kimidərdilər onun,Sözünü eşq dedi,məhəbbət dedi.Adını göylərdəverdilər onun,Bir səs pıçıldadı,“Məhəmməd” dedi.Yerdə peyğəmbərimdoğulan kimi,Göydə bir peyğəmbərulduzu doğdu.

Nuru qucaqladıyeddi iqlimi,Gur yanan işıqlarzülməti boğdu.

O sirli nəfəsəhey qulaq asdı,Gördü ətri güldü,nəfəsi çiçək,Süveybə”” anamızbağrına basdıKörpə Məhəmmədiöz balasıtək.Çəkdi diqqətinidoğmanın, yadın,Beləcə ötüşdüvaxt da, vədə də,Həzrəti Həmzəyəsüd verən qadınSüd verdi körpəcəMəhəmmədə dəl

Həlimə ”" ananınkasıb daxmasıOnun gəlişiyləaşıb-daşırdı.Toy-düyün olurduələmi, yası,Bərəkət bu evlədoğmalaşırdı.

Gah meh tərpədirdi,gah sərin külək,Bulud qanadınıgərirdi göyə.

Onu qoruyurdugöz bəbəyitək,Səhranın istisivurmasın deyə.

Məhəmməd qədəmihara toxunur,Məhəmməd nəfəsihara dəyirdi —Orda güllər açır,xalı toxunur,Ora cənnət kimigülümsəyirdi.

Göylər verilmişdiixtiyarına,Onun hökmündəydiçaylar, dəryalar.Odlu baxışlarıgəlir karına,Yağışdan doyurduqumlu səhralarl

Canından can verdiHəlimə ana,Böyütdü beş-altıyaşına qədər.Sevdi Məhəmməditər çiçək kimi,Öpdü kirpiyinə,qaşına qədər.Seçdi Yaradanımsıradan onu,Mələklər səslədiHiradan onu.Beləcə yaratdıYaradan onu,Alnında aydınlıq,üzündə həya,Məhəbbət doğulubgəldi dünyayal

Yerlərin ləngəri,göylərin qatı,Zamanın ən şirinvaxtı, saatı,Həyatın cövhəri,dinin həyatıSaflıqdan yük tutdu,. halaldan maya,Unsiyyət doğulubgəldi dünyayal

Dillərin“Allahu-Əkbərl”indədir,Sözlərin yükündə,ləngərindədir.İslamın həmişəsəngərindədir,Dar gündəXızirtək yetişdi haya,Cəsarət doğulubgəldi dünyayal

Yağdırana şükür,yağana şükür,Damlanın içinəsığana şükür.Doğulana şükür,doğana şükür,Min şükür zamana,həftəyə, aya,Məhəmməd doğulubgəldi dünyayalHəqiqət doğulubgəldi dünyayal!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets