Bizə
Çıxartsan yadından kəndi-kəsəyi,Nə deyər tüstülü bacalar bizə.Ağsaqqal, ağbirçək qədri bilməsək,Çətin qismət olar ucalar bizə.
Nə yağış qorxudar, nə qar, nə dolu,Getsək babaların getdiyi yolu.Qəlbimiz tox olar, sinəmiz dolu,Nağıl danışanda qocalar bizə.
Şəfa qaynağıdı o dağ, o binə,Eldən söz düşəndə qabarır sinə.Əlli yol dünyanı dolansaq, yenəFəsəli bişirən sac olar bizə.
Aranda sevgilim sərin səhərdi,Yaylaqda həmdəmim qaşqa kəhərdi.Ad alıb, onsuz da şəhər şəhərdi,Kəndin şəhər adı tac olar bizə.
1972, 3 dekabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-bize
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Əqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,
QalacaqDünyada dördəlli tutmaynan pulu,Dünyada dünyanın malı qalacaq.
Məxluqdan xaliqəBilmirəm mən yeri, dünyanı yaratdın nə üçün?Dağlan, bağı, gülüstanı yaratdın nə üçün?
SoxtalarAləm içrə zahirən çox mehribandır soxtalar,Qəlbiniz heç sınmasın kim əlamandır soxtalar