Əlhəmdülillah!
Çaldım öz havamıbir kitab üstə,Dil verdim sazıma,ƏlhəmdülillahlHaqqın özü vurdunaxışlarınıXəttimə, yazıma,Əlhəmdülillahl
Nurlandım işıqda,yandım ocaqda,Söz canda isindi,dua dodaqda.Qələm də, dəftər də,şam da, çıraq daDözdülər nazıma,Əlhəmdülillah
Sözümü eşq dedi,məhəbbət dedi,“Sevgi — hərəkətdi,hərəkətl” dedi,Tanrım, nə yazdımsa“bərəkət” dedi, —Çoxuma, azıma“Əlhəmdülillah”
Ruhum ipək oldu,duyğum tül oldu,Sirdaşım sirr dolubir könül oldu.Eşqim qönçələndi,qönçəm gül oldu,Gül açan yazımaƏlhəmdülillahl
Məndən salam olsunulu dərgaha,Tapındım Tanrıya,yetdim Allaha.Ölsəm də bir zərrədərdim yox daha,Çatdım murazıma,Əlhəmdülillah
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-elhemdulillah
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
O qara tellərinə oğru deyim, ya rəhzən,Ya könlüm məmləkətin qarət edib badə verən.
Müəmma: Beş yaşından on beş raha yetişdimBeş yaşından on beş raha yetişdim,Beşi atdım, beşi tutdum, beşi nə?
BahariyyəBir belə mövsümdə bahar çağdaHeyf deyil baş qala təpraqda
Ya dalaİbtida əlifdən dərsim alanda,“Əlif’dən oxuyub gəldim ya “dal”a.