Neçə gündü içimdə bir qaranlıq gecə var,Üzünə daş yamanıb, doğmur Ayı, Günəşi.Heç özüm də bilmirəm burda nə bilməcə var,Elə bil söndürüblər qəlbimdəki atəşi.

Yol versin sinəsində yeriyəndə yer mənə,Axtarım öz ömrümün ulduzunu, ayını.Gülüşü güllər saçan gündüzləri ver mənə,Allahım! Çox eyləmə gecələrin sayını!

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets