Heç olub gedir
Uşaqlıqda heç beləağlamazdım,İndi daha çoxağlayıram.Onda oyuncaqlarısayardım,İndi dərdlərimisayıram.Dərdim məndənağır oldu,Gözlərimdən tökülənyaşlar çoxaldı.Bostançını çərlətdilər,Bostanıma atılandaşlar çoxaldı.Ruhumdakı səksəkələr,Qəlbimdəki təlaşlarçoxaldı.Şəhdi-şirəm nə varsaArı kimi Dədələrdənçəkdim.Ağrım-acım nə varsaİlan dilli gədələrdənçəkdim.Nə çəkdimsə bu dünyadaGədələrin gəldiyihədələrdən çəkdim.Hədələrin vurduğuzədələrdən çəkdim.Ayların, illərin əlində,Tikanlı çöllərin əlində,Zəhərli dillərin əlindəKarvandı, beləcəköç olub gedir.Ömürdü, beləcəpuç olub gedir.Varlıqdı, beləcəheç olub gedir.
2009, 18 fevral
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-hec-olub-gedir
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Ağzın bal dilin şəkər Mahtab,Yenə ciyərimin başı söküldü
Gəraylı: Ey ağalar, bu gözəldənEy ağalar, bu gözəldən,Mən dönərəm, könül dönməz,
Məlahət gülşənində bir güli-həmrayə həsbəndəmMəlahət gülşənində bir güli-həmrayə həsbəndəm,Fəsahət kişvərində bülbüli-şeydayə həsbəndəm,
Hərc-MərcÇərx cəfapişə gətir gərdişəBürk aldı qaç olubdu Şirvanımız