Mənim dərdim
Demə sənin nə dərdin var,Dərdli dilim – mənim dərdim.Əlimdən əliboş gedənAyım, ilim – mənim dərdim.
Yox Babəkim, yox Qorqudum,Çalınmaz qopuzum, udum.Yurd yerində sönən odum –Qalan gülüm – mənim dərdim.
Loğman aciz, yara dərin,Gözüm ağlar sərin-sərin.Tağı çökmüş Xudafərin,Sınan belim – mənim dərdim.
Həsrət gördü, boyun bükdü,Bu Təbrizdi, o Kərkükdü.Bir daşınmaz ağır yükdüDaşan selim – mənim dərdim.
Gedəmmirəm yasa, toya,Tarix buna nə ad qoya.Mərəndə, Zəncana, XoyaÇatmaz əlim – mənim dərdim.
Öz evinə qonaq düşən,Yüz yerinə yamaq düşən,Yaxın olub, uzaq düşənObam, elim – mənim dərdim.
Çənlibelim, çeşməm, çayım,Unudulan haqqı-sayım,Kəsilən nərəm, harayım,Susan dəlim – mənim dərdim.
Saçım ağdı, bəxtim qara,Tapdaq oldum hər çapara.Torpaq kimi para-paraBölüm-bölüm – mənim dərdim.
Qəlbim sinəmdə yasdadı,Qılıncım qında pasdadı.Ümidim yenə dostadı,Ümid yolu – mənim dərdim.
Daha bəsdir, könlüm, ayıl,Səsin gəlsin, seçil, sayıl.Yaralanmış Şah İsmayıl,Sultan Səlim – mənim dərdim.
Mən piyada, kədər atlı,Mən qanadsız, o qanadlı.Müşfiq, Cəfər, Vurğun adlıVaxtsız ölüm – mənim dərdim.
Saydığını saydı həyat,Arzularım oldu boyat.Bax belə gün, belə saat,Belə zülüm – mənim dərdim.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-menim-derdim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Bəlayi-fəqrə düşdün, razı ol, biçarə, səbr eylə!Üzün oldisə gər külfət yanında qarə, səbr eylə!
Olmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş kiOlmayaydı məndə, ya rəb, bu məhəbbət kaş ki,Ya ki hərgiz olmayaydı dərdi-firqət kaş ki.
Gəraylı: Nə baxarsan oğrun-oğrunNə baxarsan oğrun-oğrun,Oxşar marala gözlərin,
Şərareyi-ruhTükəndi ömri-qiymətdarımız bidad altında!Qarardı nuri-iste'dad istibdad altında!