Ozan oldum, boylarını boyladım
Göz nurlanır, qəlb açılır, üz gülür,Belə yerdə üzüm gülməz olurmu?Gəlməsəydin, həsrətindən ölərdim,Həsrət varsa, insan ölməz olurmu?
Ozan oldum, boylarını boyladım,Yeri-göyü ziyarətə hayladım.Sevincimi insanlara payladım,Sevgisini insan bölməz olurmu?
Qurban olum səni sayan dünyaya,İşığını ərzə yayan dünyaya.Bir də gəlləm sən yaşayan dünyaya,Sən varsansa, gedər-gəlməz olurmu?
2005, martHacı Bəktaş dərgahında,Türkiyə
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-ozan-oldum-boylarini-boyladim
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Mən də bir zamanlar sevdim, sevildim,Gözəl sünbül bitdi, gözəl dən oldu.
Sonradan ağlama Zəlimxan üçünYanımda sən varsan, üstümdə Allah,Xətrimə dəyməsən, O, dəyən deyil.
İçim başdan-başa səhra qumlarıSevincin yolunu tapa bilmirəm,Dərdin kökü məndə, pöhrəsi məndə.
DastanBu qədər qəmlər içindəmən də bir qəm dastanıyam,
Poems by other poets · Separation
Gər vəsli-yar olmaz, mən neylirəm baharı,Yüz min bahar olsa olmaz könül qərarı.
SüsənbərəSərdar səni iflic vursun,Ünüm yetməz Süsənbərə.
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,
Qəzəl: Atəşin göynər özü sineyi-suzanımçünAtəşin göynər özü sineyi-suzanımçün,Bəhr hər dəmdə açar didəyi-giryanımçün