Qaldı
Ayağım dəyməmiş qoca dağlarınNə yamacı qaldı, nə yalı qaldı.İncə çiçəklərin, zərif güllərinBaşımda sevdası, xəyalı qaldı.
Bəslədim bağçanı, becərdim bağı,Dərdim qucağına döşənən tağı.Nə qədər duydumsa ana torpağı,Qarşımda min sirli sualı qaldı.
Düşəndə yanına şimşəyin qolu,Gün doğdu, açıldı yaylağın yolu.Min dəfə çəməni döysə də dolu,Yenə də ismətli, həyalı qaldı.
1975, 17 mart
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-qaldi-6
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Bulaq suyu, nə sərinsən, nə ətirli bir dadın var,Nə bir qulluq eləyənin, nə də məşhur bir adın var.
DağlarEy ağalar, tərk-i vətən olmuşamİtirdim Qəndab təki maralı dağlar
Dənizin cinayətiGörməyə gəldik səni biz uzaq ölkələrdən,Aman, ey Qara dəniz! Bu tatlı görkəmlə sən
İndi anlayıramAnamı başqa fəsillərdə razı edərdim,Başqa bəhanələrlə.