Qarğama
Cavan bir gəlin qoca bir kişiyə “Allah səni döysün”deyib qarğış elədi, ikiəlli başına qaraladı.
Bu qarğışı nahaq aldın dilinə,Hahaq çıxdın qarğışların zilinə.Ömür keçib əzabların əlinə,İçəridən yeyilmişə qarğama.
Gəlib çatıb matəm vaxtı, yas anı,Yetimlikdən qocalıqtək yas hanı.Görmürsənmi əlindəki əsanı,Yeddi yerdən əyilmişə qarğama.
Tanrı döyüb, Allah döyüb, haqq döyüb,Dövran döyüb, zaman döyüb, vaxt döyüb,Tale döyüb, qismət döyüb, baxt döyüb,İlahidən döyülmüşə qarğama.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-qargama
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Ruhumun təbiətləyaman tutur söhbəti,
Nə gözəldi yaşamaqNə gözəldi yaşamaq,Yaşadığın dünyada
Aşıq qərib sazının telindəki pas mənəmQəlbimin aynasına daş atanlar olsa da,Ruhu çeşmədən duru, sözü güldən xas mənəm.
Şairəm, siz məni qınamazsınızEy məni duyanlar, məni sevənlər,Ömrüm bağçasında bahar-yazsınız.
Poems by other poets · Divine love
Ey dil, gecələr sübhə dəkin yar eşiyində — Əfqanə yetişdik,Rəhmi yox olan kafiri-bimar eşiyində — Sən cana yetişdik,
Haray-harayYa ilahim, sən olasan ayarım, haray - haray,Yar yanında çünki yoxdur ayarım haray - haray,
Böyük revolyusiyaÜç yüz il acımadan, titrəmədən, duymadan,Hey diddi köksümüzü çarlığın zülüm quşu.
Qəzəl: Xudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar etXudaya, mən düşən dərdə sən əğyarı giriftar et,Mənim tək yar yanında, xudavənda, onu xar et