Şairin
Qibləsi fikirdi, tanrısı sözdü,Allaha doğrudu yönü şairin.Ürəkdən su içər kövrək arzular,Sünbülə çevrilər dəni şairin.
Götürər mayanı kökdən, budaqdan,Sözü zaman-zaman düşməz dodaqdan,Zaman kar olanda iki qulaqdan,Batar öz içində ünü şairin.
Qəlbinə dünyanın çökər zülümü,Daşıyar qayğını, çəkər zülümü.Yalan qənimidi, böhtan ölümü,Ancaq həqiqətdi dini şairin.
Onun çəkmədiyi ağrı-acı yox,Sözündən bahalı başın tacı yox.Göydəki Günəşə ehtiyacı yox,İlhamından doğar günü şairin.
Yanğıdan yaranıb, sevgidən qopub,Könül yandırmayan bayatı yoxdu.Sevgisiz, ilhamsız, sözsüz, nəğməsiz,Şairin bircə gün həyatı yoxdu.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-sairin
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
“And olsun ki, (Muhəmməd əleyhissəlam Cəbrayılı özhəqiqi surətində) başqa bir dəfə də (merac vaxtı)
Peyğəmbərin Məkkəyə xitabıEy Məkkəl Sən Allahın ən xeyirliyerisən. Allahın ən sevimli şəhərisən. Əgər
Məkkənin reyğəmbərə cavabıYadına sal ki, İbrahim: “Ey Rəbbim, buranıbəladan asudə (uzaq, bir şəhər et, əhalisinin Allaha və
HicrətZülmə məruz qaldıqdan sonra Allah uğrundahicrət edənləri dünyada gözəl bir yerdə sakin edəcəyik.
Poems by other poets · Divine love
La'l-i lebleri câna şükr artururŞükri şekker şekkeri şükr arturur
TapşırıqDilə qafil olma zikri-xudadən,Ruzü şəb mədhini etgilən imla,
Düzlər məsləkini izləyənlər dastanının davamıBu aşiqlik, bu məşuqluq əvvəlinci mənzildir,Eşq əhlinin kami-dili bu mənzildən hasildir.
پسر داشتم چون بلند آفتابیز ناگه به تاری مغاکش سپردم