Təcnis
Meylim yenə üç aləmə bağlanıb:Tüstü – yaşıl, köz – qırmızı, od – ala.Mən kiməm ki, xəyalımla öyünəm,Vurğun gərək, burda seyrə o dala.
Arzum çoxdu, qəsrim azdı, qalam az,İstəmirəm bu dünyada qalam az.Həyat bir də ocağımı qalamaz,Külə dönsəm, çətin eşqim od ala.
Günəş doğar, qənim olar qara, yaz,Ay Zəlimxan, baxma yağan qara, yaz.Düşmən əli buz parçası, qar, ayaz,Əlim gərək dost əlindən od ala!
1978, 17 iyun
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-tecnis-11
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Dastan söylə, Abbas çatsın Gülgəzə,Nağıl danış, göydən düşsün üç alma.
Xəbərim olmadıVuran məni elə vurdu,Daşdan xəbərim olmadı.
Döndü daha əfsanəyə, NağılaKəndimizə getmişdim. Qarlı bir qış günündə*Hacımurad dayının evinə gəldim. Yaşı yüzü haqlamış*
Yaxşı gün – yaman günGələn günün xoş xəbərlə gəlirsə,Yaxşı gündü, yaxşı gündü, yaxşı gün.
Poems by other poets
Əlindən eylərəm kimə şikayət,Axır məni xar etdin fələk,
Şayistədir, ey murşidi-kamilimŞayistədir, ey murşidi-kamilim,Dostlar arasında etibar ola.
Qəzəl: Getməz qonaq budur ki aliyi-mədardənGetməz qonaq budur ki aliyi-mədardənTa yetməsə xəbər ona fəsli-bahardən
Şeyx ŞamilŞeyx Şamil ki bu gün qeyrəti-islam elədi,Nüsrəti bəxş buna izd və yəzdan elədi,