Ürəyin ölümü
Nə göyünün ulduzu var,nə yerinin çiçəyi,Nə yerinin insanı var,nə göyünün mələyi.Nə dəryada tufanı var,nə səhrada küləyi,Nə qundaqda körpəsi var,nə beşikdə bələyi.Nə təknədə xəmiri var,nə unluqda ələyi,Nə işıqlı arzusu var,nə uğurlu diləyi.Biri asdı, biri basdı,biri kəsdi, kiritdi,Bax beləcə susdurdularçırpınan bir ürəyi!!!
2009, 19 fevral
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-ureyin-olumu
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Təpə-dırnaq dərd oluram, vərəm oluram,“Dilqəmi”yə qanad verən bir qəm oluram,
Xatirələrİlk eşqimiz, sevdamız təbiətin nəşəsi,Bizə gəl-gəl deyərdi dağı, daşı, meşəsi.
ŞairinQibləsi fikirdi, tanrısı sözdü,Allaha doğrudu yönü şairin.
İstəkMəndən nə istərsən desə Allahın,Sevməyə, duymağa istedad istə.
Poems by other poets
Əlif Allah ilə yad etdim mən Allahu əkbəri,Bəqayi-lə-yəzəldir fani olmaqdan bəri,
OlaydıA gül şaxı, yaşıl yarpaq açmısan,Nə xoş olur, qönçələrin olaydı.
Qızçiçəyin ov söylənciBir gün ova çıxmış idi Qızçiçək,Meşə dərin, yarğan dərin, çay dərin,
GözlərinƏqlimi başımdan etdi təğyirDilbər, sənin bu məstanə gözlərin