Xatirə
Yenə yadıma düşdü, o sərin yaz axşamı,Eşqimin, həyatımın unudulmaz axşamı.Səninlə gəzdiyim günBaharıydı ömrümün.
Titrədikcə dodaqlar gül ətri qoxuyurdu,Bütün varlıq, təbiət hey bizdən oxuyurdu.Açılırdı çiçəklər,Sevinirdi ürəklər.Ulduzlar saçaq-saçaq hey yandıqca yanırdı,Dünya sevincimizin başına dolanırdı.
1972, 30 yanvar
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-xatire-2
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Ömrü-günü uzun olsa həsrətin,Göz yaşında bir çiməni xatırla.
Qayıdaq əvvəlki xatirələrəBu gündən sabaha uzanmasın əl,Hələ sabahlara baş vurmayaq, gəl.
Gəlmişəm, qoynunda sığınacaq verƏzizim sinə-sinə,Çən gəlir sinə-sinə.
Gedirəm bir qəlbi sevindirməyəÇəməndə çiçəyəm, sünbüldə dənəm,Sevgidə, sevincdə dağlara tənəm.
Poems by other poets · Nature and spring
Müqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlar,Qılınclardır ki, qanlar tökmək ilə jəng tutmuşlar.
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?
Qoşa-qoşaNazlı yar bağçanı seyr edib gəlir,Tutubdu dəstində gül, qoşa-qoşa.
Öyün, millət!O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.