Müqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlar,Qılınclardır ki, qanlar tökmək ilə jəng tutmuşlar.

Qılıb təğyiri-surət vəsmədən yəğma qılırlar dil,Hərami qaşların rəsmü rəhi-neyrəng tutmuşlar.

Könül mir’atını eylər mükəddər əql təklifi,Xoş ol bibaklər kim, tərki-namü nəng tutmuşlar.

Fəzayi-ömrdən guya degillər qönçə tək vaqifOlar kim, özlərin dünya üçün diltəng tutmuşlar.

Məni, kim səngsari-möhnətəm bazari-eşq içrə,Bəla daği çəkən Fərhad ilə həmsəng tutmuşlar.

Ləbin dövründə zahidlər tutub meyxanələr küncün,Qılıb təsbih tarın tərk, zülfi-çəng tutmuşlar.

Maqta — the closing couplet bearing the poet’s pen name. Səhər bülbüllər əfğanı degil bihudə gülşəndə,Füzuli naleyi-dilsuzinə ahəng tutmuşlar.

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love