Dünya
İnsanın qəlbində həsrət olanda,Yüz ilə döndərər yüz günü dünya.Gətirər hər zaman yağı yağ üstə,Lap candan eyləyər üzgünü dünya.
Haqqın sarayını vurar, uçurar,Nahaqqın evində səltənət qurar.Əyriyə min naxış, min bəzək vurar,İynətək lüt qoyar düzgünü dünya.
Üzbəüz duranda yalanla gerçək,Zəlimxan, doğrunun qılıncını çək.Baxma ki, çirkinin günahkarıtəkSındırır həmişə güzgünü dünya.
1971, 20 dekabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zelimxan-yaqub-dunya-4
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Zərrəcə qəm çəkmə, aliyi-həzrətim,Qadir Mövlamız sənə yar olur,
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
The Treasury of Mysteries, chapter 36Oh thou, who art more precious than the night of union, whose shadow is lighter than the dawn,How long wilt thou sit in sorrow like a shadow? Arise, for a banner is better when it is raised.
GəlinGecə-gündüz istəyirəm mən səni,Hamı dünyanın malınca gəlin.