İnsanın qəlbində həsrət olanda,Yüz ilə döndərər yüz günü dünya.Gətirər hər zaman yağı yağ üstə,Lap candan eyləyər üzgünü dünya.

Haqqın sarayını vurar, uçurar,Nahaqqın evində səltənət qurar.Əyriyə min naxış, min bəzək vurar,İynətək lüt qoyar düzgünü dünya.

Üzbəüz duranda yalanla gerçək,Zəlimxan, doğrunun qılıncını çək.Baxma ki, çirkinin günahkarıtəkSındırır həmişə güzgünü dünya.

1971, 20 dekabr

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets