Xəzər “qocalıb”...
Dəniz ləpə-ləpə,Dəniz şüşə-şüşə,Dəniz qalxa-qalxa,düşə-düşə,Cavahir parıltıları,Gözlərə düşə-düşə,Dəniz pul-pul.Atam dedi:Xəzər belə olmurhəmişə,oğulOna kişi gərəkCumuşa bərk!Ona kişi gərəkKişi ürək!Babalar söyləyib:Xəzər qərinədə bir yol belə olur,Belə olanda,Xəzər də adam kimiFikrə dalır,Axtarır, sən deməXəzər ürəkli oğullarınıTapşırmaq istəyirbu qoca,rahatca,Onlara bütün varını...– Dənizin nə varı?Atam: – Var!.. – dedi– Xəzərə çox yaraşırXəzər ürəkliOğullar!.. dedi.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zeynal-cabbarzade-xezer-qocalib
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets · Nature and spring
Əsiri-möhnəti-hicran mənəm, mən,Qəribü zarü sərgərdan mənəm, mən.
EyləməsinFələk heç kimsəni, yarəb, nigəran eyləməsin,Heç kimi mayili-bir sərvi-rəvan eyləməsin,
GördümÇəmənlər qoynunda, güllər içində,Mən səni çiçəklər əlində gördüm.
Azadlıq pərisinəBahar gəlir, dərələrÇiçəklənir, güllənir,