Demə, bir də demə mənə
Demə, bir də demə mənə:– Alnın niyə qırış-qırış,Saçların da tez ağarmış?..Bircə dəfə haqq yolunda,De, səngərə yatdınmı sən?Durub xeyrin keşiyində,Şərə güllə atdınmı sən?Demə, bir də demə mənə:– Nədir səndə bu iztirab?Gözündəki bu dalğınlıqÜzündəki sonsuz əzab?Sən zamanın daş yükünüÇəkmisənmi kürəyində?Bəzən haqlı ola-ola,Öz sözünü öz əlinləBoğmusanmı ürəyində?Görmürsənmi, car çəkərəkNamus, vicdan deyənləri?Namusunu, vicdanınıMənsəb üçün, şöhrət üçünÇörək edib yeyənləri?Demə, bir də demə mənə:– Baxmayırsan əsla sözə,Nə evinə dəvət edir,– Nə gəlirsən özün bizə?– Dadmısanmı dar günündə“Dost” eləyən xəyanəti?Birdən-birə yoxa çıxanOnlardakı dəyanəti?
Əhdi yalan, sözü yalanİnsanlarla ömründə sənHeç üz-üzə durmusanmı?Qızarmayan üzlərinəSən onların öz əlinləBircə şillə vurmusanmı?Demə, bir də demə mənə:– Bəs deyilmi bu dərd, qada?Başqasına can yandırıb,Sən özünü salma oda.Söylə görüm, yadındamı,Arxa olub bir insanınTutmusanmı sən əlindən?Yaxşı gündə, yaman gündəÜrək açan şirin bir sözÇıxıbdırmı heç dilindən?İnsanların fəlakəti –Fəlakətim olmuş mənim!İnsanların səadəti –Səadətim olmuş mənim!Son gündə bir cildə giribGəl nəsihət vermə yenə;Rəndələnmiş bu sözləriDemə, bir də demə mənə!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/zeynal-xelil-deme-bir-de-deme-mene
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
Poems by other poets
Edər hər qəmzədən məqtul yüz canı qara gözlər,Salıbdır mərdüm içrə gör nə qovğanı qara gözlər.
EylərsənDil mənə verübsən, könül ağyarəBilmənəm ki sən nə xəyal eylərsən
AğlamaSən ağlasan, mən ağlaram,ağlama, yarım ağlama.
Püstə nə deyər, bəhsini eylər o dəhanınPüstə nə deyər, bəhsini eylər o dəhanın,Ağzına bax ol ağzı açuq hiç mədanun.