Riyakar
Mənim övladıma ana dilindəDərs deyən "ağıllı" müəllimə bax."Vətən", "Vətən" deyir, Öz övladınıƏcnəbi dilində oxudur ancaq.Özgəyə: "Dilini öyrən!" - deyirsən,Özünsə... Bu dili bəyənməyirsən!..Nə deyək bu miskin riyakarlığa?..Yoxsa, öz qınını bəyənmir bağa?..Bir nədir, beş-altı dil bilsin gərək,Bizim sabahımız - körpələrimiz.Vətən dilinə də dodaq büzməyək,Burdan ayaq açıb, yola çıxaq biz.
Evdə ayaq açır əvvəlcə hər kəs,Sonra uzaqlara düşür qədəmlər.İlkini bilməyən sonunu bilməz,Evdən üz döndərən çöldə vərəmlər.
"Əvvəl evin içi" demişlər nədən?Sən çölü bilməzsən, içi bilmədən.Yaxşı bilmək üçün özgə bir diliƏvvəl öz dilini yaxşı bilməli.
Niyə özümüzü ögey sayaq biz?Niyə atamızı tanımayaq biz?Özgəni sevirsən?İnanmıram mən!Özünü sevməyən özgəni sevməz.Vətənin dilinə gərəksiz deyənVətənin özünü necə sevir bəs?
Üzünə dursaydı yediyin çörək,Rəzil olduğunu özün qanardən.Dilimi dansaydım mən də sənin təkSən kimə dərs deyib pul qazanardın?
Vətən qeyrətini çəkməyən oğulHəm özünə yükdür, həm özgəsinə;Bu dildə dərs deyib qazandığın pul,Yediyin çörək də haramdır sənə!Böyüt balanı da sən özün təki,Denən, özün yaşa, aləm yox olsun.Namus olmasa da keçinər, təkiDilin uzun olsun, qarnın tox olsun.Səninçin dünyaya dəyər, a nadan,Bir anlıq ötəri könül xoşluğun.Min dəfə kiçikdir atalığındanSənin insanlığın, Vətəndaşlığın!
Oktyabr, 1967
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/bextiyar-vahabzade-riyakar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О родине
Yaşa, yaşa, Azərbaycanım, yaşa,Sənsən mənim dinü imanım, yaşa!
Bir bikəsi-zarəm, vətənimdə vətənim yoxBir bikəsi-zarəm, vətənimdə vətənim yox,Bir bülbüli-bibalu pərəm, vay, cəmənim yox!
DağlarEşidin, dərdimi sizə söyləyim,Düşmüşəm Vətəndən aralı, dağlar!
Xoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idiXoş ol zaman ki, xalq yatıb bizəban idi,Bəzmim pilov, çay ilə rəşki-cinan idi,