می درفگن به جام که مست شبانه‌ایمما را سه‌گانه ده که درین ره یگانه‌ایم

زان جام آبگینه به رغم زمانه زودآبی بده که تشنه به خون زمانه‌ایم

از زلف و خال، دانه و دامی بساز از آنکما صید عالم از پی این دام و دانه‌ایم

ار نقل و شمع نیست ز لب نقل ما بسازما خود چو شمع از آتش دل در میانه‌ایم

از مدح شاه و جام می لعل چاره نیستتا پای بست گردش این جام خانه‌ایم

شه‌زاده پهلوان که همی‌گویدش جهانمقصود کاینات تویی ما بهانه‌ایم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви