Sohbetünsüz nigârâ vâye kanıOl sa'âdet fakîre baya kanı

Ayağun toprağına yaş dökeremUçaram hele bir hevâya kanı

Derdüm oldur ki tutağuna İremİrürem derdi bu devâya kanı

Kaşlarıdur hilâl ü yüzi güneşÖleyüm ol oh ile yaya kanı

Cân virürem şehâ senün yolunaKim apara haber pâya kanı

Böyle tağuğ iken gönüller alurÂh eğer zülfini yasaya kanı

Cânuma cânı va'desini virürVa'de gerek ire vefâya kanı

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Biz ayağı tozın hümâ görürüzKim irüre bizi hümâya kanı

ИсточникDivan, G 997: Latin-script transcription of the Old Anatolian Turkic text (Sanal-Kitap.com) https://archive.org/details/KadBurhaneddinDivan

Перевода этого произведения пока нет. Предложите перевод →

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов