Düzlər bahar fəsli al geyinəndəSözlər öz-özünə axır ürəkdən.Yenə axşam-sabah sazım dinəndə,Bilin, doymamışam Vətən deməkdən!

Əzəldən vurulub ana torpağaMin dəstə bağladım güldən, çiçəkdən.Ötəndə bülbüllə qabaq-qabağaBilin, doymamışam Vətən deməkdən.

Qarışsın nəfəsim sərin yellərə,Alın sorağımı əsən küləkdən.Səsim yayıldıqca doğma ellərə,Bilin, doymamışam Vətən deməkdən!

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе