گویند مرا چو زاد مادرپستان به دهن گرفتن آموخت

شبها بر گاهواره منبیدار نشست و خفتن آموخت

دستم بگرفت و پا بپا بردتا شیوه راه رفتن آموخت

یک حرف و دو حرف بر زبانمالفاظ نهاد و گفتن آموخت

لبخند نهاد بر لب منبر غنچه گل شکفتن آموخت

پس هستی من ز هستی اوستتا هستم و هست دارمش دوست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов