رنج کشد مادر از جفای پسر لیکآنچه کشیدست هیچ رنج نداند

رنج پسر بیشتر کشد پدر، امّاچون پسر آدم نشد ز خویش بِرانَد

مادر بیچاره هر چه طفل کند بدراندنِ او را ز خویشتن نتواند

شیرۀ جان گر بُوَد به کاسۀ مادرزان نچشد تا به طفلِ خود نچشانَد

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов