میرزا عارف که زیر بار فضلقد تیرش چون کمان آمد دو تای

رنج ها برد از پی تحصیل علمتا به ملک علم شد کشور گشای

شد پسند حضرت میر نظامآن جوان و پیر اندر بخت و رای

هم بدو بسپرد پور خویش راتا شود در علم او را رهنمای

با عنایات امیر از زر و سیمآنچه او را بود حاجت شد روای

سال عمرش چونکه از پنجه گذشتپنجه مرگش یکی بفشرد نای

جسم در خاکدان بنهاد و بردجان به ظل رحمت یکتا خدای

سال فوتش ایرج قاجار گفتمیرزا عارف به جنت کرده جای

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О божественной любви