سبو بشکن که آبی‌، نی سبوییز خود بگذر که دریایی‌، نه جویی

سفر کن از من و مایی که ماییگذر کن از تو و اویی که اویی

چرا چون آس گرد خود نگردی‌؟چو آب آشفته‌، سرگردان چو جویی

پشیمانی بود در هرزه‌گردیپشیمانی بود در سو‌به‌سویی

تو باری از خود اندر خود سفر کنبه گرد عالم اندر چند پویی‌؟

ز خود او را طلب هرگز نکردیاگر چه سال‌ها در جست‌جویی

که‌را می‌بینی و از خود نپرسیکه‌را گم کرده‌، آخر نگویی؟

کلاه فقر را بر سر نیابیمگر وقتی که ترک سر بگویی

کجا بر کوی او رفتن توانی‌؟که طفلی در پی چوگان و گویی

تو یک‌رو شو که آیینه چو طومارسیه‌رو گردد آخر از دورویی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نصیب ای مغربی از خوان وصلشنیابی تا که دست از خود نشویی

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов