Niqabi eylədi icad bir şahin hərəmiKi, misli-paşinə səng arizi-müxəddər idi.

Cəmali-ənvərinə salmadı niqab hərgizCənabi Fatimə ki, doxtəri-peyəmbər idi.

Kəmalin əmrini şövq ilə etdi istiqbalOlar ki, ruxi-vəcahətdə mahi-ənvər idi.

Və lakin eylədi lənət çinanki biz ŞimrəO bacılar ki, misali-Nəkir-Münkər idi.

O hökm eylədi dilşad əhli-namusi,Günahkar xanımlar niyə mükəddər idi?

Biduni xofu tərəddüd niqabisiz məşuqGedərdi aşiqi-zarin ziyarət eylər idi.

Niqabi açsa xanım sahibindən eylə həras,Niqabü çadirə səttari-çeşmi-şöhər idi.

Bəsa olub ki, dadaş bacini edib təqibBəqəsdi-eşqü həvəs, bilməyib ki, xahər idi.

Xoşa o günlərə ki, tacirin, bəyin, xanın,Qızının adı Şərəf, oğlununki Əskər idi.

Qoya bilərdi məgər adın oğlunun Pərviz,O günləri ki, axundlar "əmiri-ləşkər" idi?

Darardı saqqalın on beş yaşındakı oğlan,Müti mərdi-dəyanət o gün ki, bərbər idi,

Əgər o devrüdə kəşfi-hicabi nisvandanEdəydi bəhs müdiri "Sitarə" kafər idi,

Kəmançəvü dəfü tari şikəst edər günlərCəmaəti-tələbə Rüstəmi-Şəbüstər idi.

Nə çəkməsi, nə corabi olardı sərbazın,Xoşa o günlərə ki, canişin Müzəffər idi.

Nə şahdən, nə vəliəhdidən edərdi hərasO həllac oğlu ki, min atlıya bərabər idi.

Alardı bacü xərac əhli-şəhrdən hər günŞərarət əhlinə çün Seyyid-həmzə səngər idi.

Girərdi bəstə adam öldürən zaman qatil,Ona himayət edən şəxs əhli-mənbər idi.

Rəvayət eyliri ravi ki, səhni-topxanəQəzayi-hacət üçün məbrəzi-müqərrər idi.

Bina bəqovli-cənabi-şəhiri QaaniNikola, Nasirəddinə qulami-kəmtər idi.

Onun rikabin öpərmiş təmam dövlətlər,Əmir ona qapıçı, qeysər isə mehtər idi.

Əgər baxaydı məhəbbətlə səmti əflakə,Düşərdi qorxuya sükkani-ərş, titrər idi.

Ətabək açmış idi karxaneyi-füqəra,Səxadə hatəm ona bir kəminə növkər idi.

Duayi-müftəxoran hifz edərdi sərhəddi,Dilavərani-vətən seyyidü qələndər idi.

Nə daxil ilə vardı işi, nə xaric ilə;Təmam səyi, təmənnası vəsli-dilbər idi.

Gecə sabaha kimi cəng edərdi mərdanə,Sərayi mərkəzi-nisvani-mahmənzər idi.

Cəmalin açsa xanım qorxar əqrəbasindənOnu dilavər edən ruybəndü çadər idi.

Bəcayi inki deyə xəlq ona səhabi-bilad,Deyərdi: Zilli-xuda! Xəlq itaət eylər idi.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Zəban dahanda müqəffəl, qələm qələmdanda,O günkü gündə danışmaq məgər müyəssər idi?

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов