آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندید
آن کو نظر به روی تو کرد و خدا ندیدمحروم شد زجنت و حور و لقا ندید
بینا به نور معرفت حق کجا شودآن دیده ای که در همه اشیا تو را ندید
سودای زلفت آن که خطا گفت روسیاهفکرش خطا چو بود به غیر از خطا ندید
عشق تو در دیار وجودم بسی بگشتخالی ز مهر روی تو یک ذره جا ندید
زاهد چو ذکر زلف تو کردم بتاب رفتبی حاصل این دقیقه باریک را ندید
خفاش تاب دیدن خورشید چون نداشتعیبش مکن که مهر درخشان چرا ندید
ای شمع از آب دیده مزن دم که دیده امزین گونه شب نرفت که صد ماجرا ندید
ای دل! جفا نه عادت خوبان بود ولیبنمای عاشقی که ز دلبر جفا ندید
یارب ز راه لطف نسیمی به ما فرستزان گلشنی که غنچه وصلش صبا ندید
ای صوفی از مشاهده دل سخن مگویکانوار غیب باطن هر بی صفا ندید
داغی که دید بر دل ما؟ کز جفای دوستجان نسیمی آن نکشیده است یا ندید
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/nasimi-qezel-142
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О любви
Eşq odına düşdüm, çəkdim cəfalar,Dünyada səfasız nə yaman olur,
BəyistanDodağın qönçədi, dişlərin sədəf,Qaşların qüdrətdən qara, Bəyistan!
İşıq sürətiXəyalım yenə də öz səfərində,Onun söykək yeri dərdim, məlalım.
Bu sevdaya düşən günü ölmüşəmSevib sevdasına yandığım gözəl,Bu sevdaya düşən günü ölmüşəm.