از حد گذشت جلوه فروهل نقاب رازین تیره روز تر مپسند آفتاب را

معذورمی ایصنم همه گر تندی است وجورمستی و از خطا نشناسی صواب را

میگفت دل چو میزدمش بوسه بر دهانباید کشید تلخی این شکر اب را

تا شست چشم مست تو تیر و کمان گرفتاز چشم فتنه برد تمنای خواب را

گفتم میانه دولت چیست گفت هیچای من ببوسم آن لب شیرین جواب را

بردی چو هوش من ز سر ایدوست دستگیردانی که اختیار نباشد خراب را

هرگز درم درآید و پندارمش که اوستچون تشنه ای که آب شمارد سراب را

رشگ آیدم که افتد از او سایه بر زمینای آسمان دریچه به بند آفتاب را

زاهد ز ذوق حور برقص است و در نمازدیگر مگو که عشق نباشد دواب را

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. نیر شکیب از او بتغافل توان نموداز یاد تشنه گر بتوان برد آب را

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов